Maand 6 tot en met 12: Puberhond

Van november 2002 tot haar eerste verjaardag in mei 2003 ging Zoë puberen.

November 2002: Puberhond

Na een maand of 5 is de puppyvacht verdwenen en heeft plaats gemaakt voor de echte krullen. De melktandjes zijn gewisseld en op straat lijkt het net een echte hond. Mensen roepen niet meer "Ach wat een bolletje wol" als je met je pupje aan komt stuiteren.
Ze leert heel snel, maar ook dingen die we liever niet aanleren, zoals hoe wij gemanipuleerd kunnen worden. Af en toe is ze nog steeds puppy-achtig druk, maar ze weegt wel meer dan 25 kilo dus dat heeft wat meer impact.

Om het allemaal in goede banen te leiden zitten we op puppy-cursus bij de Roedel in Mijdrecht. Na 12 lessen (elke zondag) moeten we een examen doen en dan mogen we verder als Jonge Hond.

Geslaagd !

Op 17 november 2002 zijn baas en hond geslaagd voor de puppycursus, met de op 4 na beste cijfers (weliswaar uit een klas van 6, maar ja...)

Gedrag ten opzichte van andere honden: 9
Staan en benaderen: 7
Gebit tonen: 6
Blijven in de aangegeven posite: 8
Afliggen: 8
Platliggen: 7
Wandelen zonder trekken: 6
Zitten: 8
Aandacht vragen: 7
Rennen en roepen: 8
Apporteren: 6
Spelen: 9
Omgaan geleider/hond: 8

Totaal 98 punten.

Er was minimaal 65 punten te behalen en maximaal 130.
De beste in de groep haalde 109 punten, de slechtse 95.

Zoë is geen apporthond, dus die 6 is niet zo erg. Gebit tonen kan goed geoefend worden, maar het echte probleem zit 'm in wandelen zonder trekken ! Hier moet de komende periode flnk - en streng - op geoefend worden want op dit punt neemt de hond een loopje met ons !

Spelenderwijs te water !

Zoë is in het Libellenbos wezen spelen met een andere hond. Lekker dollen en rennen zonder riem is één groot feest. Ook voor Y, tot het moment dat de andere hond via een bruggetje naar een ander grasveld rende en Zoë de korte weg door een moddersloot nam.
Geheel zwart en stinkend kwamen ze thuis, waar de hond in de tuin met water is 'afgenomen' en na opdroging is uitgeborsteld.

Dagen later stonk Zoë nog steeds naar moddersloot.

Helaas geen foto's van dit spektakel...

Geopereerd

Op 2 december is Zoë gesteriliseerd. Ze was de hele dag erg ziek van de narcose en moest 10 dagen een soort broek aan. Die schuurde weer langs haar poten zodat ze niet wilde lopen. Kortom, we hadden veel te stellen met de patiënt.

In het weeknd daarop knapte ze weer zienderogen op.

Kerst in Lugné

De laatste week van december 2002 waren we in Lugné.
Na 2 dagen in de auto was Zoë wel toe aan een uitraas rondje over het strand van Gruissan. Het was hoog water geweest en er kon heerlijk door een binnenmeer gedreuteld worden (na de plons in de sloot was ze wat voorzichtiger in het water en de zee misschien wel erg nat en diep).

\

Elke dag hebben we een flinke wandeling door de wijngaarden en bossen rond Lugné gemaakt. Zoë deed daarbij de familienaam Borman eer aan door met talrijke wijnstruiken, tegeltjes en plastic flessen aan te komen zetten. Daar mocht dan weer niks mee naar huis, maar dat is natuurlijk weer iets van die kouwe kant. In de tuin waren wel heerlijke botten om op te knagen en te verstoppen.

Pootblessure

Terwijl de tropische cycloon Zoë door het Stille Zuidzee gebied raaste deed wervelstorm Zoë hetzelfde in Lugné. Op de laatste dag, bij het gedagzeggen van Freddy en Berte de Bruin, slaagde ze erin haar achterpoot te verrekken door uit te glijden bij een wilde opspring-beweging.
Eenmaal thuis schreef de dokter 14 dagen rust voor, wat niet mee gaat vallen omdat alle energie van de wervelwind er nu in blijft zitten.

In de sneeuw

Op 5 januari 2003 lag er een klein laagje sneeuw, genoeg om even lekker in te liggen en te happen.

Daarna gauw naar binnen voor een bord warme pap !

Weer beter

Op 19 januari 2003 , na 14 dagen rusten(...) is de pootblessure weer hersteld. Langzaam gaan we weer beginnen met wandelingen en vandaag weer naar school.

Ze knapte helmaal op van al het gespeel met de hondevriendjes en werd en-passant stevig onder handen genomen door de nieuwe meester, die het trekken aan de riem met wat flinke rukken aan de lijn corrigeerde. Wij waren natuurlijk weer veel te lief voor het monster...

Sneeuw-dol

Donderdag 30 januari 2003 viel er veel sneeuw. Zoë raakte daarvan helemaal hondsdol. Ze wilde rennen, springen, vallen, opstaan en weer doorgaan, opzij, opzij, opzij we hebben ongelooflijke haast...
Dus snel naar het bos om uit te razen.

Vis a vis met de vogel...

Bot en bos

Het werd weer eens tijd voor een nieuw bot. Zoë is helemaal verslaafd aan het knagen aan een bot en uiteindelijk is het tot op het bot op. Dan is het tijd voor een nieuw bot, dat in feestverpakking wordt overhandigd. De feestverpakking gaat 15 seconden mee...

Zaterdag 15 februari 2003 zijn we naar het Groenendaalse Bos in Heemstede geweest. Dat bos is helemaal omheint en ze zou daar dus los kunnen lopen, ware het niet dat het ontzettend druk was met honden en kinderen. Als Zoë dan los is gaat ze overal achteraan en springt dol-enthousiast tegen iedereen op. Dus maar aan de lange lijn gehouden...

Op de cursus waren we zondag helemaal door het dolle. Henk (de baas van de club) moest Zoë zelfs met harde hand uit de puppengroep weghalen, want het monster van 36 kilo vloog dwars tussen de piepe-pupjes door.
Onze leraar Arie zag het allemaal aan. Arie zegt altijd "Tja, 't zijn jonge honden he..."

Henk wijst Zoë terecht. Zoë hoort bij het groepje helemaal achteraan het veld, waar leraar Arie met de baasjes rustig afwacht...

Brons !

Op 9 maart 2003 was het examen Jonge Honden.
Zoë was buitengewoon in vorm en haalde 103 van de 140 punten. Daarmee werd ze derde, op 2 punten afstand van de eerste plaats.

De cijferlijst:

Gedrag ten opzichte van andere honden: 8 (was bij de Puppen 9)
Staan en benaderen: 8 (was 7)
Gebit tonen: 6 (was 6)
Blijven in de aangegeven posite: 9 (was 8)
Afliggen: 8 (was 8)
Platliggen: 8 (was 7)
Aangelijnd volgen: 6 (nieuw onderdeel)
Wandelen zonder trekken: 8 (was 6)
Zitten: 6 (was 8)
Aandacht vragen: 7 (was 7
Komen op bevel: 7 (was 8)
Apporteren: 6 (was 6)
Spelen: 8 (was 9)
Omgaan geleider/hond: 8 (was 8)

Totaal 103 punten (was 98)

Baas en hond hebben duidelijk bijgeleerd sinds de puppencursus !

Entre deux caps

Het weekend van 15 maart 2003 waren we naar Wissant aan de Cote d'Opale in Noord Frankrijk om lekker langs het strand te rennen. We hadden fantastisch weer en Zoë is helemaal uitgedold in en aan zee.

Cap Blanc Nez

Wissant

Truffelhond

12 april 2003 zijn we weer naar Lugné vetrokken.
De eerste dag na aankomst was Zoë ziek: Ze gaf de hele middag over, waarschijnlijk van de opwinding over de nieuwe omgeving.
De tweede dag ging het alweer een stuk beter. Al snuffelend door de tuin stuitte ze op echte Truffels in de grond !

Als belonging kreeg onze speurhond een groot bot.

Aan het eind van de week zijn we naar zee geweest. Daar heeft iedereen lekker met de pootjes door het water gelopen.

Op een terras heeft Zoë haar vakantieliefde ontmoet.

Tuin

Het eerste weekend van mei 2003 was de feestelijke opening van de tuin.
Zoë heeft daar een officiële en een onofficiële graafplek.

Nu de tuin geheel bestraat is kan ze naar hartelust ronddarren zonder dat daarna een modderspoor door het huis loopt.

Vishapje

Van 8 tot 11 mei 2003 waren we met de familie naar Deauville in Normandië. Nadat de eerste dag nicht Corrie wat moest spugen na het eten was het tweede dag de beurt aan Zoë:

Na een dolle ren over het strand van Villers sur Mer werd een grote, verrotte vis met smaak naar binnen gewerkt. Omdat we niet precies konden zien wat ze at - vanaf een afstandje leek het net een dik touw - voor de zekerheid naar de dierenarts voor een braakmiddel.

En zo lag Zoë een uur na het feestelijke strandbezoek kotsend voor de deur van de dierenarts. Gelukkig niet voor niets: Er werd een grote vis opgebraakt, die een gevaarlijke grote graat had. Als we niet naar de dierenarts waren geweest had de graat een darmperofratie kunnen veroorzaken.
Zoë is de hele middag ontdaan geweest van het gebeuren.

Na een paar uur rustig gelegen te hebben was de patient alweer goed opgeknapt.

Wurgriem

Tijdens een wandeling in het Amsterdamse Bos slaagde onze braverd er in een mevrouw half te kelen met de lange riem. We liepen met Zoë aan de uitrollijn (de "werphengel") door het bos toen er een mevrouwtje met een Collie langs kwam. Zoë rende enthousiast om de Collie heen, daarbij de uitrollijn steeds verder uittrekkend. Tegeleijkertijd bukte de mevrouw om de Collie te pakken, en daarbij kwam de uitrollijn - met 39 kilo Zoë wild springend eraan vast - om haar keel te zitten...
Gelukkige liep het nog goed af - op wat rode striemen na.

Vriend Dusty

Zondag met haar grote Berner Sennen vriend Dusty en aanhang naar Parnassia geweest. Samen met de grote vriend achterin de auto en in de stromende regen weggereden.

Maar op het strand mooi in het zonnetje gelopen. Eén groot hondenfeest was het, waarbij Zoë en Dusty langer en vaker met andere mensen hebben meegelopen dan met ons...

Toen bij Parnassia in de zon op het terras pannenkoeken gegeten.
Daarna uit elkaars waterbakje gedronken en terug naar huis om de hele middag uitgevloerd te tukken.