van 2004 tot 2009

Scenes uit een hondeleven.

Januari 2009

Toen we thuiskwamen uit Lugné ging het snel slechter met Zoë. Op woensdag 14 januari at ze helemaal niet meer. Toen ze donderdagochtend 15 januari een enorme pijnaanval kreeg wegens gasvorming in de darmen hebben we de dokter laten komen om haar in te laten slapen.

We hebben haar laten cremeren. Zaterdag 17 januari 2009 hebben we haar as uitgestrooid op haar favoriete heidevelde bij de Lage Vuursche.

Dit is de laatste foto van Zoë, op 6 januari 2009 op de terugweg uit Lugné op een aire bij Parijs, lekker in de dikke sneeuw scharrelend:

Kerst 2008

Zoë herstelde snel van de maagtorsie. De dierenarts vond het beter voor iedereen als we toch naar Lugné af zouden reizen en aldus gedaan.
Tot op de laatste dag ging alles heel prima en hebben we een fantastische week gehad met z'n allen.

Maagtorsie

Woensdag middag 17 december 2008 stond alles klaar voor de kerstvakantie in Lugné toen Zoë na het drinken van ijswater ineens een maagtorsie kreeg.
Y herkende het onmiddellijk. De maag zwelt enorm op, de hond kan niet meer overgeven en wordt heel snel doodziek. Een maagtorsie is binnen enkele uren dodelijk omdat er allerlei bloedvaten afgekneld raken en organen klem komen te zitten.
Binnen 20 minuten was Y bij de dierenarts, die Zoé onmiddellijk opereerde. Om 10 uur 's avonds konden we haar weer ophalen,met een grote jaap op de buik, maar nog in leven.
Helaas had de dierenarts bij de operatie haar lever gezien en die zat vol gezwellen. De maagtorsie kwam niet van het ijswater drinken, maar van een aandoening aan de lever !

De resultaten van de biopsie waren heel slecht: Zoë had Maligne Histiocytose, een erfelijke vorm van kanker die hoofdzakelijk bij Berners voorkomt.
Toch ging Zoë na de operatie goed vooruit, en de dierenarts adviseerde ons de week van oud en nieuw naar Lugné te gaan om bij te komen.

... er komen nog meer herinneringen aan Zoë hier.