![]() |
![]() |
![]() |
|
2e helft 2003 opgegroeid |
|

|
Van mei tot december 2003 groeide Zoë uit van een puberhond tot een mooie Berner.
Vrijdagavond waren we met z'n drieën op de televisie. Nog geen beelden, maar dat komt nog wel.
Het was maar een klein beetje, maar net genoeg om heerlijk in te rollen en te ravotten : Echte sneeuw !
En daarna een heerlijke mannenschoen om eens lekker op te kouwen: Heerlijke dag in het bos.
Dat er wel eens een dood lijk aan de schoen vast kan zitten, daar komen de dames en heren van de wandelclub nog wel eens achter als Zoë ook met het bijbehorende been aan komt zetten :-)
Zaterdag 13 december 2003 was de Reünie bij van Finmarken. Het hoosde van de regen, maar toch zijn alle Berners even heerlijk met elkaar aan het ravotten geweest.
Zondag 7 december was het koud, maar heel mooi weer. Met Dusty en familie naar Parnassia geweest.
En om warm te worden na afloop warme choco op een koud terras, terwijl de zon in zee verdween...
Elke ochtend verzamelt zich een bonte meute honden en mensen in het Amsterdamse Bos.
De dogtroop rond Bep
Domi en Frank
Eerder deze week had er kip op het menu van Zoë gestaan, maar dat was niet zo goed bevallen. De kip was uit een sloot in het Libellenbos gevist en duidelijk reeds lange tijd geleden overleden. Hoewel-ie met smaak naar binnen is geschrokt, kwam het beest - of wat er aan stoffelijks nog van restte - in 1 keer er weer uit, maar wel thuis in de gang, zodat Y nog wat schoon te maken had.
Na de woeste gebeurtenissen in Frankrijk, waarbij Zoë met auto en al een paar keer op een kraanwagen is gehezen en vervolgens in een heel klein huurautootje werd gepropt, was het animo om direct vlot in de auto te stappen geheel weg. Afgelopen vrijdag ging het een stuk beter: Met de voerbak en het middageten hebben Zoë en Yvonne zich teruggetrokken bij de auto. Na enige tijd rustig afwachten wilde de hond toch wel-es wat eten en omdat dat alleen maar in de auto kon, moest ze wel naar binnen toe.
Zoë is alweer voor het examen geslaagd ! We waren zelfs derde van de groep van negen. Met alleen maar zevens en 1 acht (voor aandacht) een goeie middenmoter.
Zoë zou best een heel goed fotomodel kunnen zijn. Misschien toch eens inschrijven bij een casting-buro ! In het Amsterdamse Bos, begin oktober 2003:
Op vakantie, eind oktober:
Op het strand van Bloemendaal - niet voor niks het hipste strand van Nederland -, heeft Zoë haar vaste vriendenkring: De Newfoundlanders Julius en Jerome en Labrador Ollie.
Jerome en Julius moesten vorige week handelend optreden toen Zoë werd "lastigegvallen" door een mannetjes Retriever. Terwijl de ene enorme Newfoundlander over Zoë heen ging staan, ging de ander de opdringerige Retriever wegsturen. Dat maakte wel indruk ! Vandaag had Zoë behalve haar friends ook nog een lover aan de hand:
Het hele strand is samen afgerend. Het Terriertje heeft ook nog een kunstje geprobeerd op Zoë, maar dat paste toch niet echt :-)
Zaterdag hebben we - nu het minder warm is - een tochtje gemaakt.
Toen met de pont van Maassluis naar Roozenburg.
De eindbestemming was het vestingstadje Brielle op Voorne-Putten.
Als toegift op het toeristisch uitstapje ging op de terugweg de grote hefbrug over het Hartelkanaal in het Botlekgebied open om een groot zeeschip door te laten.
Donderdag was het feest. Zoë was al een beetje drukkig, maar toen kwam Dennis met Dusty langs... Weliswaar moest Dusty (al 8, dus bejaard) niks van het dartele gespring hebben, maar Zoë is gek op Dennis en op Dusty, dus begon hun beiden te bespringen en te beklimmen. Helaas zijn alle foto's van het gespring zwaar bewogen.
Pas later, toen de rust was weergekeerd, vielen er wat plaatjes te maken:
Dit mag dus niet:
Op de bank en op de baas liggen dient streng gestraft te worden om de hiërarchie in stand te houden.
Af en toe gaan de tanden gepoetst. Dat helpt tegen tandsteen en - hoewel ze niet veel suiker krijgt - tegen cariës.
Meestal gaat het minder soepel dan hier op de foto. De speciaal daarvoor gekochte honden tandeborstel - een soort rubber vinger met een smaakje eraan - bleek aantrekkelijker eetwaar dan een tandenborstel.
Op 19 juli 2002 kregen we de kleine Zoë mee naar huis. In dat jaar hebben we 32 kilo meer hond gekregen, is er niks noemenswaardigs gesloopt behalve 1 tuin en hebben we een hele hoop andere mensen leren kennen.
Midden juli: Sinds een paar dagen mag Zoë loslopen in het bos. En zo ging het ook. Toen ze ieder hun weegs gingen kwam Zoë op het geroep van Y keurig aangerend. Met dit nieuw verkregen vertrouwen maken we nu elke dag een wandeling door het bos en mag de hond een end loslopen. Intussen heeft het ook door hoe het in het Amsterdamse Bos aan een waterhappertje kan lurken:
En omdat we gek zijn op het drinken van stromend water - veel lekkerder dan uit een bakje - duurt het even voordat we weer verder kunnen.
Weer thuis hebben we een verkoelend tochtje langs de Lek gemaakt.
We zouden 3 weken in Lugné blijven maar omdat het er al die tijd ver boven de 35 graden was zijn we eerder teruggekomen. Zoë had last van de warmte en behalve 's avonds naar zee konden we nergens heen.
Wie geslaagd is mag natuurlijk wel even relaxen...
Omdat we zondag met vakantie gaan moesten we woensdag 4 juni examen doen voor EG-A1 (Elementaire Gehoorzaamheid). Dat is het eerste echte honden-examen. Wie niet voor zijn EG-A1 slaagt mag niet verder. Maar toch was het allemaal goed genoeg om in ieder geval de 3 minimaal benodigde zesjes te krijgen en TE SLAGEN !
De definietive puntenlijst krijgen we pas later, maar we kunnen ons alvast inschrijven voor de vervolgcursus EG-A2, die 31 augustus begint.
Op 29 mei 2003 was Zoë jarig. Van haar vriend Dusty kreeg ze een verjaardagskaart.
Het was een druk en warm weekend. Zondagochtend moest Zoë dan ook van alle opwinding overgeven en hebben we het kalm aan gedaan. In plaats van een wandeling in het Spanderswoud zijn we maar weer even een half uurtje door het Amsterdamse Bos gelopen. In warm weer kun je alleen maar in een bos lopen, want ze wil niet lange stukken in de volle zon lopen. Dan gaat ze demonstratief in de schaduw liggen... Ze verhaard als een wilde met deze warmte. Elke dag halen we een klein Zoëtje aan dood haar uit de vacht.
|
© 2009 zero meridean